Archeologie: Waterschip

Langs het talud van de A27, ter hoogte van de Hoge Vaart, ligt het wrak van een waterschip. Waterschepen zijn zwaar gebouwde, stabiele schepen, met sterke zeilen en masten. De naam waterschip hangt waarschijnlijk samen met de aanwezigheid van een bun. Een bun is een afgesloten ruim gevuld met water. Waterschepen werden gebruikt als visserschepen, maar ook voor het vervoer van vis naar de thuishaven of naar de vismarkt.

De vis werd levend in de bun bewaard. Waterschepen werden ook ingezet als sleepboot, bijvoorbeeld om grote zeeschepen zoals Oost-Indiëvaarders over de ondieptes van de Zuiderzee naar de haven te slepen. In de 18e eeuw kwam deze transporttak zo tot bloei dat er
 zelfs sleepbedrijven waren die op contractbasis sleepdiensten aanboden naar Amsterdam en verschillende Zuiderzeehavens.


Het waterschip bij de A27 is in de 16e eeuw gebouwd en is in de tweede helft van diezelfde eeuw vergaan. Toen het in 1978 werd ontdekt, staken houten delen van het schip boven het maaiveld uit. De bovenkant van het schip is beschadigd, mogelijk door overvarende schepen, en later – na de inpoldering - door een drainagesleuf die ter hoogte van de mast dwars door het wrak is getrokken. Het wrak is sinds 2004 wettelijk beschermd.

Meer informatie over waterschepen op http://www.verganeschepen.nl



Bron: website Gemeente Almere (www.almere.nl)