Tijdreis

Druk op een knop en kijk:
daar ligt Dronten, nog jong,
net van de grond, net uit de klei,
huizen, bedrijven, aardappelen.

Waarschuwing: U bevindt zich
in de trein naar het verleden.
De bank waarop u zit lost op,
het plasmascherm verdwijnt.

De net nog zo moderne bieb
is weer de oude Meerpaal, Ria Bremer-stijl,
een barstensvolle bus vertrekt vanaf
het Redeplein. Ik hoor Zeskamp-gezang.

Kerken, noodwinkels en huizen,
graven zich terug in de grond, uitgewuifd
door koolzaad en riet, men breekt
de dijken af, zeewater stroomt binnen.

Vliegtuigen en schepen duiken op
en daar verschijnen stukken land, opnieuw.
Een boer in dierenvellen zaait zijn graan,
de mammoetbotten gooit hij aan de kant.

Iemand tikt vriendelijk op mijn schouder.
Ik hoor: Wij gaan zo sluiten.

Annemieke van Rooijen